"Gra piwna" jest rozgrywana na całym świecie przez tysiące ludzi: od uczniów szkół średnich, po prezesów korporacji i oficjeli rządowych. Powstało jej wiele wariantów, także wspomaganych komputerowo. Gra piwna pozwala uczestnikom:

• zrozumieć podstawowe wyzwania zarządzania łańcuchem dostaw (w szczególności przyczyny, mechanizm powstawania i skutki tzw. Efektu Byczego Bicza, czyli wzmocnionego przenoszenia popytu między konsumentami a kolejnymi ogniwami w łańcuchu)
• zrozumieć, jak ważna w łańcuchu dostaw jest informacja i komunikacja między ludźmi (jak w każdym złożonym systemie)
• rozwinąć myślenie systemowe, widzenie powiązań między działaniami w różnych obszarach, patrzenie na otoczenie jak na system naczyń połączonych
• zrozumieć korzyści płynące ze zintegrowanego podejścia do zarządzania łańcuchem dostaw

W "Grze piwnej" ujawniają się opisane przez Petera Senge w książce „Piąta Dyscyplina” nawyki myślenia uniemożliwiające skuteczne działanie. „Gra piwna” łapie w tym sensie uczestników w rozmaite pułapki – ich identyfikacja i omówienie mogą stanowić punkt wyjścia do dyskusji o zmianach w rzeczywistości. Senge wymienia 7 podstawowych błędów myślenia: 

 
1. Moje stanowisko to ja

• czyli schematyczne patrzenie na sytuację przez pryzmat jedynie swojego  miejsca w „systemie” –  firmy, działu czy szerzej: całego łańcucha dostaw.

W „Grze piwnej” tak właśnie się dzieje. Pomimo fizycznej bliskości i wyraźnej współzależności, każde z ogniw podejmuje decyzje indywidualnie; koncentrując się na swoich wynikach i celach. Zakłócenia w systemie dostaw – wynikające z jednostkowych decyzji każdego z ogniw -  oddziałują  zaś na wszystkich.

2. Wróg jest gdzieś tam 

• zapytani o przyczynę błędów, czy niepowodzeń szukamy prostych wyjaśnień i łatwego do zlokalizowania „winnego”.

Jeśli zapytamy uczestników po grze, skąd takie wyniki i zakłócenia systemu, niemal zawsze usłyszymy: „hurtownik był nieracjonalny”; „zbyt późno dostawałem informacje od kontrahenta” itp. Wróg jest gdzieś tam, trzeba go tylko zlokalizować.  

3. Iluzja aktywności

• to częsty błąd: podejmujemy działania, nie w pełni rozumiejąc sytuację i nie czekając na skutki poprzednio podjętych działań. 

Senge powiada: w wielu sytuacjach sprawdza się maksyma weź aspirynę i czekaj. W „Grze piwnej” bardzo często i bardzo szybko pojawia się pokusa, by w nieracjonalny, jak się okazuje sposób, zamawiać więcej i więcej – na wszelki wypadek; lub odwrotnie pozbywać się wszystkich zapasów. A nic nierobienie i analiza też jest decyzją.

4. Koncentracja na wydarzeniach

• ten błąd wynika z trudności w dostrzeganiu procesów przy tendencji do koncentrowania  się na wydarzeniach.

W „Grze piwnej” gracze analizują najczęściej kolejno rundę po rundzie, mając problem z identyfikacją szerszych procesów.

5. Syndrom "gotującej się żaby" 

• żaba wrzucona do garnka z zimną wodą nie reaguje na stopniowe jej podgrzewanie. Wręcz przeciwnie – siedzi w coraz cieplejszej wodzie i nie jest w stanie zidentyfikować momentu, gdy należy wyskoczyć. A gdy on nadchodzi – jest już za późno. Żaba wrzucona od razu do wrzątku, ma paradoksalnie większe szanse na przetrwanie – wyskakuje  świadoma zagrożenia

W „Grze piwnej” tak właśnie się dzieje, uczestnicy nie unikają żabiego syndromu: spokojne pierwsze rundy nie zwiastują katastrofy. Nie widać wdzierającego się coraz większego chaosu i nieprzewidywalności.

6. Rozdzielenie przyczyn i konsekwencji działań

• w złożonych systemach ciężko jest często dostrzecbezpośrednie zależności.

System gry wrzuca uczestników i w tę pułapkę. Dwutygodniowe opóźnienie w realizacji zamówień zaburza ogląd sytuacji – zamówienie złożone dziś, zrealizowane zostanie dopiero za dwa tygodnie.  

7. Mit menedżerskiego zespołu

• Senge zwraca uwagę na wysokie oczekiwania stawiane  wobec zespołu menedżerów  – że poradzi sobie z pojawiającymi się problemami.  

Tymczasem rozwiązanie – jak twierdzi autor - nie zawsze jest w zasięgu nawet najbardziej zgranego zespołu. W „Grze piwnej” warunkiem koniecznym jest przede wszystkim zrozumienie działania systemu, indywidualne przekroczenie narzucających się błędów myślenia i wdrożenie systemowych usprawnień (przepływ informacji, śledzenie realnego popytu na rynku itp.). Bez tego nawet najsprawniejszy zespół nie jest w stanie przekroczyć efektu „byczego bicza”.

Poznaj "Grę Piwną"